Sigara.tv - Ya Sen! Ya Sigara!

Düşünüyorum da bağımlılık denen şey benimkidir herhalde. Sık sık yaşadığım bazı şeylerden söz edeyim.

Mesela önemli bir yemekli toplantıdayım. Masada da benim için çok mühim kişiler var. Yemek güzel. Vereceğim izlenim kariyerim açısından önemli. Ama ben uzun sürecek olan bu yemek sırasında “ne yapsam da bir sigara içsem” düşüncesi içindeyim. Acaba yakında bir balkon filan var mı? Ya da tuvalet ihtiyacı bahanesi ile kalkıp bir yerler mi bulsam? Bu düşünceler birbiri ardına gelip geçerken ne yemekten bir şey anlıyorum, ne de insanlar benim hakkımda olumlu şeyler düşünüyorlar.

Geçen yıl bir yurtdışı seyahat imkanı çıktı. Aslında gitmeyi çok istiyordum. Ama 10 saati geçecek uçak yolculuğu sırasında sigara içemeyeceğim için gitmedim. Şaka gibi değil mi?

Düşünüyorum da tamamen esiri olmuşum nikotinin. O kadar ki artık kişiliğimi yok edecek. Ne yapıp edip bırakmak lazım ama nasıl? Geceyarısı herhangi bir sebeple uykudan uyandığında bile sigara içen, sabah yataktan kalkar kalkmaz yaptığı ilk iş sigara yakmak olan ben nasıl bırakacağım bu mereti.

Bazı akşamlar eve geç gelirim. Karnım açtır. “Acaba evde ekmek var mıydı?” diye düşünmeyen ben pakette kaç adet sigara kaldığına bakarım ve sayı az ise gerilirim.

Birkaç kez bırakmayı da denedim. Bazı denemelerimde çabuk vaz geçtim. Nikotin eksikliğinin verdiğinin sıkıntıya dayanamadım tekrar içtim. Bazılarında biraz dayandım ama hep özledim sigarayı. Sonuçta tekrar başladım.

Her sebeple sigara içerim ben de çoğu tiryaki gibi. Ama bir şey hep dikkatimi çekmiştir. Diyelim ki sıkıntıdan içiyorum. Benimle aynı sıkıntıyı yaşayan ama sigara içmeyen biri bu sıkıntıyı benden kolay atlatıyor. Nasıl olur bu? Hani bu zıkkım sıkıntıya iyi geliyordu. Gerginlik desen o da öyle. Etrafımı gözlediğimde gördüm ki gerginlik yaşayan bir tiryaki buna bir de sigara gerginliği ekleyerek aslında durumunu daha da zorlaştırıyor.

İnternette sık sık sigarayı bırakmakla ilgili teknikler, ilaçlar, bitkilerle ilgili yazılar okurum. Aramalarımdan birinde sigara.tv’ye rastladım. Ayrıntıları ile okudum. Tekrar tekrar okudum. Yazıcıdan çıktı alıp çantama koydum. Beni en çok etkileyen ifade şu oldu: “Ve bunu yıllarca devam ettirdiniz…Öyle bir hale geldi ki, her davranışınızda, her duygunuzda, her hareketinizde bunu içinizdeki güce öğrettiniz...” Evet, bunu içimizdeki güce biz öğrettik. Ve öğrenmesi epey zaman aldı. İçmemeyi öğrenmesi de zaman alacak.

Yöntemi anlayınca kendimi çok güçlü hissettim. Acele etmedim. Birkaç gün sonra cebimdeki paketten kalan sigaraları kırıp attım. “Yarından sonra sigara içmek yok” dedim kendi kendime.

İlk gün bayağı gergin geçti. Özellikle kahvaltıdan sonra müthiş bir sigara isteği vardı içimde. Güldüm. Hatta alaycı bir gülümseme idi bu. Sigara sanki karşımda duran bir cüce ve arkadaşlığımız bozulmasın diye bana yalvarıyor. “artık seni tanıyorum” dedim. “Bir daha beni aldatamayacaksın.” Gözümün önündeki cüceye baktım gülerek. Kısa sürede kayboldu. Ama gün boyu canım her sigara çektiğinde güldüm. Bazen kahkaha ile…
Cücenin ziyaretleri gittikçe azalıyor. İkinci gün daha az geldi. Bugün 3. gün tek bir kere uğradı. Bu kez kendime çok güveniyorum. Bir daha beni kandıramayacak.